ბიოსახლი კახეთში და ოჯახი, რომელმაც თბილისურ კომფორტს სოფლის სიძნელეები არჩია

ხში­რად გვეს­მის ევ­რო­პე­ლი თუ ამე­რი­კე­ლი ოჯა­ხე­ბის შე­სა­ხებ, რომ­ლე­ბიც მო­უ­ლოდ­ნე­ლად ტო­ვე­ბენ კა­რი­ე­რას, გა­მარ­თულ სახლ-კარს და მთლი­ა­ნად ცვლი­ან თავიანთ ცხოვ­რე­ბას - ან ქვეყნიდან ქვეყანაში მოგზაურობენ, ან კი­დევ სად­მე სოფ­ლად სახ­ლ­დე­ბი­ან და სა­კუ­თარ სამ­ყა­როს იქ­მ­ნი­ან. მსგავ­სი შემ­თხ­ვე­ვა, რომ ადა­მი­ა­ნი, აწყო­ბი­ლი კა­რი­ე­რი­თა და ცხოვ­რე­ბით, სა­კუ­თა­რი სურ­ვი­ლით თბი­ლი­სი­დან სო­ფელ­ში გა­და­სახლდეს და ყვე­ლა­ფე­რი ნუ­ლი­დან და­იწყოს, მე პი­რა­დად, ძა­ლი­ან ცო­ტა მახ­სენ­დე­ბა... ესეც ერთ-ერ­თი ასე­თი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ოჯა­ხია. მათ შე­სა­ხებ ალ­ბათ უკ­ვე გა­გი­გო­ნი­ათ, თუმ­ცა ვეც­დე­ბით, უფ­რო ახ­ლოს გა­გაც­ნოთ და უფ­რო უკეთ ჩავ­ხ­ვ­დეთ დე­და­ქა­ლა­ქი­დან სო­ფელ­ში მა­თი გა­და­სახ­ლე­ბის რე­ა­ლურ და საკ­მა­ოდ შთამ­ბეჭ­დავ მი­ზე­ზებს.

და­ვით ჩა­ჩა­ნი­ძე პრო­ფე­სი­ით ექი­მია, ბევ­რის­თ­ვის კარგად ცნო­ბი­ლი, ნი­ჭი­ე­რი და გა­მოც­დი­ლი სპეციალისტია. მი­სი მე­უღ­ლე, თი­ნა სა­მა­დაშ­ვი­ლი კი - არ­ქი­ტექ­ტო­რი. მათ სა­კუ­თა­რი მა­გა­ლი­თით და­ამ­ტ­კი­ცეს, რომ სო­ფელ­შიც შე­იძ­ლე­ბა თა­ნა­მედ­რო­ვე სტან­დარ­ტე­ბის მი­ხედ­ვით ცხოვ­რე­ბის აწყო­ბა და და­ამ­ტ­კი­ცეს ისიც, რომ რო­ცა რა­ღა­ცის ძა­ლი­ან გჯე­რა და რო­ცა რა­ღაც ძა­ლი­ან გინ­და, აუცი­ლებ­ლად გა­ა­კე­თებ.



თი­ნა სა­მა­დაშ­ვი­ლი:
- სო­ფე­ლი არც ერთს არ გვქონ­და და ვფიქ­რობ­დით, სად შეგ­ვე­ძი­ნა მი­წა. ბევ­რი სი­ა­რუ­ლი­სა და ძებ­ნის შემ­დეგ მი­ვა­დე­ქით კა­ხეთს, კერ­ძოდ, ბა­კურ­ცი­ხეს, სა­ი­და­ნაც ჩე­მი ფეს­ვე­ბიც მომ­დი­ნა­რე­ობს. ვიყიდეთ მი­წა და სახ­ლის აშე­ნე­ბაც გა­დავ­წყ­ვი­ტეთ.

სა­მი წე­ლი დავ­დი­ო­დით და აქა­უ­რო­ბას ვსწავ­ლობ­დით, სახ­ლის მი­მარ­თუ­ლე­ბა სწო­რად რომ გან­გ­ვე­საზღ­ვ­რა. მზის ენერ­გი­ის გა­მო­ყე­ნე­ბაც გვინ­დო­და. გვა­ინ­ტე­რე­სებ­და, სე­ზო­ნე­ბის მი­ხედ­ვით მცე­ნა­რე­ე­ბი რო­გორ ხა­რობ­და ან აქა­ურ სახ­ლებს სამ­ხ­რე­თის კე­დე­ლი რა­ტომ ჰქონ­და ყრუ, უფან­ჯ­რო. დაკ­ვირ­ვე­ბის შე­დე­გად პა­სუ­ხი ამ კითხ­ვა­ზეც მი­ვი­ღეთ: ქა­რი სამ­ხ­რე­თი­დან უბე­რავს და წვი­მაც იქი­დან მო­დის.

ნაკ­ვე­თი შე­ვი­ძი­ნეთ და შარ­შან ზაფხულს მშე­ნებ­ლო­ბა და­ვიწყეთ. გა­დავ­წყ­ვი­ტეთ, რაც შე­იძ­ლე­ბა მე­ტად ავ­ტო­ნო­მი­უ­რე­ბი გავ­მ­ხ­და­რი­ყა­ვით, წყა­ლი და დე­ნიც ჩვე­ნით მოგ­ვე­პო­ვე­ბი­ნა და, რაც მთა­ვა­რია, ნამ­ჯის სახ­ლის აშე­ნე­ბა­ზე შევ­თან­ხ­მ­დით.



- რა­ტომ? და რა არის ნამ­ჯის სახ­ლის პრი­ო­რი­ტე­ტი?

- ჯერ ერ­თი, ეკო­ლო­გი­უ­რად სუფ­თაა, მე­ორე - მის ასა­შე­ნებ­ლად კირს იყე­ნე­ბენ, რო­მე­ლიც 70 წლის შემ­დეგ ქვად იქ­ცე­ვა, ცე­მენ­ტი კი იფ­შ­ვ­ნე­ბა. უწინ ადა­მი­ა­ნი ყვე­ლა­ფერს ნა­ტუ­რა­ლურს მო­იხ­მარ­და. ამ სახ­ლის ხიბ­ლი ის არის, რომ მი­სი კედ­ლე­ბი სუნ­თ­ქავს, არ ემუქ­რე­ბა სო­კო­ვა­ნი ნაჟ­ღენ­თე­ბი, არ დალ­პე­ბა და ცეცხ­ლი არ მო­ე­კი­დე­ბა. ინ­გ­ლის­ში ასე­თი შე­ნო­ბე­ბი 300-400 წელს ძლებს.

- რო­გორ და­იწყეთ აშე­ნე­ბა?

- უამ­რავ ლი­ტე­რა­ტუ­რას გა­ვე­ცა­ნით. პირ­ვე­ლად წერ­ტი­ლო­ვა­ნი ფუნ­და­მენ­ტი (ბე­ტო­ნის ბო­ძე­ბის ჩას­ხ­მა) მო­ვამ­ზა­დეთ, რა­ზეც კონ­ს­ტ­რუქ­ცია უნ­და და­იდ­გას. ეს მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი რამ არის. თან, ბე­ტო­ნის ბო­ძე­ბი სახლს გა­ნი­ა­ვე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბას აძ­ლევს. წერ­ტი­ლო­ვან ფუნ­და­მენ­ტ­ზე ხის კარ­კა­სი იდ­გ­მე­ბა (რკი­ნი­ს არ შე­იძ­ლე­ბა, რად­გა­ნაც ნამ­ჯა და რკი­ნა ერ­თ­მა­ნეთს ვერ ეთ­ვი­სე­ბა). მე­რე კარ­კას­ში ჩავ­ს­ვით ნამ­ჯის პრე­სე­ბი, რომ­ლე­ბიც გამ­ზა­დე­ბუ­ლი შე­ვი­ძი­ნეთ (პრობ­ლე­მა რომ არ შეგ­ვ­ქ­მ­ნო­და, პრე­სე­ბი წი­ნას­წარ გავ­ზო­მეთ და ჩარ­ჩო იმის მი­ხედ­ვით გან­ვ­საზღ­ვ­რეთ). პრე­სე­ბის ჩას­მა რომ დას­რულ­და, გა­კეთ­და ბათ­ქა­შის პირ­ვე­ლი ფე­ნა - თი­ხამ, რო­მე­ლიც ჩვენს ეზო­შიც კი მო­ვი­ძი­ეთ, ნამ­ჯა კარ­გად და­ა­ფიქ­სი­რა. სხვა­თა შო­რის, თი­ხის მო­პო­ვე­ბას ლი­ცენ­ზი­ის აღე­ბა სჭირ­დე­ბა, მაგ­რამ ჩვენ ბევ­რი არ გვჭირდებოდა, ამი­ტომ პრობ­ლე­მა არ შეგ­ვ­ქ­მ­ნია. შემ­დე­გი ფე­ნა კი­რი­სა იყო, რო­მელ­საც ლა­მი და და­კე­პი­ლი ნამ­ჯა შე­ვუ­რი­ეთ. კირს ში­გა­და­შიგ დაჭ­რილ მატყ­ლ­საც ვუ­რევ­დით - დოლ­ბან­დის ფუნ­ქ­ცი­ას ას­რუ­ლებს. ჩვენს სახ­ლ­ზე

სულ ორი ტო­ნა კი­რი და­ი­ხარ­ჯა. ცნო­ბი­სათ­ვის, თი­ხის ბათ­ქაშს ნაპ­რა­ლე­ბი უჩ­ნ­დე­ბა, მაგ­რამ ეს გარ­და­უ­ვა­ლია, ამი­ტომ არ შე­შინ­დეთ.



- მუ­შა­ხე­ლი მხო­ლოდ თქვენ იყა­ვით?

- ად­გი­ლობ­რი­ვი მო­სახ­ლე­ო­ბი­დან ორი ახალ­გაზ­რ­დაც გვეხ­მა­რე­ბო­და. მშე­ნებ­ლო­ბას ოთხი თვე მო­ვან­დო­მეთ, მაგ­რამ არ გე­გო­ნოთ, ვზარ­მა­ცობ­დით; ნა­ლე­სის ფე­ნებს კარ­გი გაშ­რო­ბა უნ­დო­და. მთე­ლი ორი თვე კა­რავ­ში ვცხოვ­რობ­დით.

ახ­ლა სახ­ლ­ში უკ­ვე გვაქვს სა­კუ­თა­რი სვე­ლი წერ­ტი­ლე­ბი, რაც სო­ფელ­ში დი­დი იშ­ვი­ა­თო­ბაა.

ამას­თან, რო­ცა წვიმს, ხმა არ შე­მო­დის, სა­ხუ­რავ­ზეც 30-სან­ტი­მეტ­რი­ა­ნი ნამ­ჯი­სა და თი­ხის ნა­რე­ვია და­ფე­ნი­ლი - სა­უ­კე­თე­სო თერ­მო­ი­ზო­ლა­ციაა. იატა­კის­თ­ვის 30-სან­ტი­მეტ­რი­ა­ნი ლე­ლი (ლერ­წა­მი) გა­მო­ვი­ყე­ნეთ. ლერ­წა­მი მინ­დორ­ში თვი­თონ შე­ვაგ­რო­ვეთ. არა­და, ეს ის მა­სა­ლაა, რო­მელ­საც ჩვენ­ში ჰექ­ტ­რო­ბით წვა­ვენ...

- რა­ში შე­იძ­ლე­ბა ნამ­ჯის გა­მო­ყე­ნე­ბა?

- მი­წის ზე­და­პი­რი ცა­რი­ე­ლი რომ არ დარ­ჩეს, ბოს­ტან­ში მი­სი და­ფე­ნა სა­სარ­გებ­ლოც კია - ნი­ა­და­გის­თ­ვის ჩი­ნე­ბუ­ლი საკ­ვე­ბია.

- რა დაჯ­და თქვე­ნი ნამ­ჯის სახ­ლი?

- 6000 ლა­რი. სულ 190 პრე­სი ვი­ყი­დეთ, თი­თო - 90 თეთ­რად. არ­სე­ბობს სპე­ცი­ა­ლუ­რი კომ­ბა­ი­ნი, რო­მე­ლიც ნამ­ჯის პრე­სებს აკე­თებს. სახ­ლის ფარ­თო­ბი სულ 36 კვ.მ-ია. მე­ო­რე სარ­თულ­ზე (ის 18 კვ.მ-ია) სა­ძი­ნე­ბე­ლია მო­თავ­სე­ბუ­ლი. სახ­ლ­ში ისე თბი­ლა, ზამ­თარ­ში მა­ი­სუ­რით დავ­დიოდი.

- რო­გორც ვი­ცი, თქვენს ნამ­ჯის სახლს კა­ნა­ლი­ზა­ცი­აც აქვს...

- ავ­ტო­ნო­მი­უ­რი სა­კა­ნა­ლი­ზა­ციო სის­ტე­მა გა­ვა­კე­თეთ. ტუ­ა­ლე­ტიც შინ გვაქვს. მი­სი წყა­ლი მინ­დორ­ში იღ­ვ­რე­ბა. იქაც ბამ­ბუ­კი ჩავ­რ­გეთ, წყა­ლი რომ შე­ი­წო­ვოს. ასე რომ, გა­რე­მოს არ ვა­ბინ­ძუ­რებთ. პრინც ჩარლზს ბუ­კინ­გე­მის სა­სახ­ლე­ში კა­ნა­ლი­ზა­ცია ასე­თი­ვე პრინ­ცი­პით ჰქო­ნია მოწყო­ბი­ლი - თა­ვის კა­ნა­ლი­ზა­ცი­ას ქვეყ­ნი­სას არ უერ­თებს.



და­ვით ჩა­ჩა­ნი­ძე:
- სი­ახ­ლის არ შეგ­ვ­შინებია. არც იმას მო­ვე­რი­დეთ, რომ დაგ­ვ­ცი­ნებ­დ­ნენ. ეს კი ნიშ­ნავ­და სა­კუ­თა­რი ხე­ლით აშე­ნე­ბულ სახლს, ჩვენს მოყ­ვა­ნილ ხილ-ბოს­ტნე­ულს, სა­კუ­თა­რი ხე­ლით შექ­მ­ნილ ტან­საც­მელ­სა და ფეხ­საც­მელს, რად­გა­ნაც უარი ვთქვით სინ­თე­ტი­კა­ზეც. ყო­ველ­დღი­უ­რი მოხ­მა­რე­ბის საგ­ნე­ბი - კბი­ლის პას­ტა, სა­პო­ნი, შამ­პუ­ნი, კოს­მე­ტი­კუ­რი სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი - თა­ვად შევ­ქ­მე­ნით. არ იფიქ­როთ, რომ ღა­რი­ბე­ბი ვართ; ხუ­თი კომ­პა­ნი­ის დამ­ფუძ­ნე­ბე­ლი და სა­მი კომ­პა­ნი­ის დი­რექ­ტო­რი გახ­ლა­ვართ, თი­ნა­საც სო­ლი­დუ­რი სამ­სა­ხუ­რი ჰქონ­და, მაგ­რამ აღ­მოჩ­ნ­და, თურ­მე ფუ­ლის ქო­ნა იმას სუ­ლაც არ ნიშ­ნავს, რომ ყვე­ლა სა­ჭი­რო ნივთს იყი­დი...

- ერ­თი სიტყ­ვით, მი­გაჩ­ნი­ათ, რომ ბი­ო­ლო­გი­უ­რად სუფ­თა პრო­დუქ­ტ­სა და ჯან­მ­რ­თე­ლო­ბის­თ­ვის სა­სარ­გებ­ლო ტან­საც­მელს ვერ­სად შე­ი­ძენთ?

- სწო­რედ ასეა, და ამი­ტო­მაც პირ­და­პირ ქმე­დი­თი ნა­ბი­ჯე­ბი გა­დავ­დ­გით.

- რა გეგ­მე­ბი გაქვთ?

- გვინ­და, გა­ვუ­ი­ო­ლოთ აქა­ურ მო­სახ­ლე­ო­ბას ცხოვ­რე­ბა. უპირ­ვე­ლეს ყოვ­ლი­სა, ხვნა­ზე ვთქვით უარი. ყვე­ლა­ფე­რი ისე უნ­და მო­ვიყ­ვა­ნოთ, რომ მი­წა ზედ­მე­ტად არ ამობ­რუნ­დეს. მთე­ლი პროგ­რე­სუ­ლი ბი­ო­მო­სახ­ლე­ო­ბა მსოფ­ლი­ო­ში ამ პრინ­ცი­პით მუ­შა­ობს. სა­ერ­თოდ, მი­წა რომ ტრი­ალ­დე­ბა, ქა­რი და მზე აშ­რობს, აღ­დ­გე­ნას კი სა­მი წე­ლი­წა­დი სჭირ­დე­ბა.

- ე.ი. ნი­ა­დაგს არ ბა­რავთ?

- მხო­ლოდ ერ­თხელ და შემ­დეგ ორ­გა­ნულ ნივ­თი­ე­რე­ბას - კომ­პოსტს ვაყრით, ყვე­ლა­ფე­რი, რაც კი გვრჩე­ბა ოჯახ­ში - ბოს­ტ­ნე­უ­ლის ნაფ­ც­ქ­ვე­ნი, ნა­თა­ლი - მი­წას უბ­რუნ­დე­ბა. არ­სე­ბობს ტექ­ნო­ლო­გი­ე­ბი, რო­მელ­თა მეშ­ვე­ო­ბი­თაც ხა­რის­ხი­ა­ნი პრო­დუქ­ცი­ის მოყ­ვა­ნა ურ­წყა­ვად შეიძლება. მი­წას კონ­დენ­სი­რე­ბის ისე­თი უნა­რი და სა­შუ­ა­ლე­ბა აქვს, რომ მორ­წყ­ვა არ სჭირ­დე­ბა; ნი­ა­და­გის ღრმა შრე­ებ­ში ტე­ნი ყო­ველ­თ­ვის არის.

ერ­თი სიტყ­ვით, კარ­გი გეგ­მე­ბი გვაქვს. ამას­თან, ჩვენ გვერ­დით მე­გობ­რე­ბი აპი­რე­ბენ და­სახ­ლე­ბას და იმე­დი მაქვს, ერ­თად მშვე­ნი­ე­რი საქ­მის გა­კე­თე­ბას შევ­ძ­ლებთ.

ლა­ლი ფა­ცია

კომენტარები

Ingu 2016-12-19 08:57
Gaixaret.
რატო 2016-12-18 20:54
საუკეთესო წამოწყება, საუკეთესო ადგილას
rusudani 2016-08-17 09:56
ar miwyinot dalian momwons rac gaaketet da warmatebebs gisurvebt magram dges yvelas ojaxshi aqvs sveli wertilebi ishviet ojaxs shexvdebit tanac dalian gachirvebuls ise rom soplel xalxze nu geqnebat aset shtabechdileba gaitvaliswinet rom tqvenc sopelshi wamoxvedit
იზოლდა 2016-08-14 20:18
ეს,ყველაფერი მომეწონა,მაგრამ ყველაფრის კერვა და აშენება როგორ ეხერხებათ.ყოჩაღ მაგათ
ver gavige 2016-06-25 21:21
bijo da yvela kaxetshi ratom garbixart maintersebs erti, samgreloshi rat ar aashenet an imeretshi an racahashi, upro lamazi ar aris iqauroba?!

კომენტარის დამატება